Nowości w Figma: Zarządzanie kluczami, warianty i eksport do JSON

Wtyczka Smartcat dla Figma otrzymała właśnie dużą aktualizację trybu tłumaczenia zasobów: każdy obiekt tekstowy zyskuje teraz klucz, którym można zarządzać, jeden element może zawierać wiele wariantów treści, a całą lokalizację można wyeksportować jako plik JSON gotowy dla programistów. Wszystkie te nowości są już dostępne dla każdego użytkownika, bez konieczności dodatkowej aktywacji.

Płynniejsze przekazywanie projektów programistom. Każdy obiekt tekstowy otrzymuje automatycznie wygenerowany klucz, którego nazwę można w dowolnej chwili zmienić. Oznacza to, że treść z Figma jest bezpośrednio powiązana z kluczami, których zespół inżynierów używa już w kodzie.

Jeden projekt, wiele stanów treści. Warianty pozwalają pojedynczemu obiektowi tekstowemu przechowywać kilka fragmentów treści (np. stan pusty, stan ładowania, stan błędu) pod jednym elementem, z których każdy ma własny klucz. Koniec z duplikowaniem warstw tylko po to, by pokazać alternatywny tekst.

Od projektu do kodu w jednym eksporcie. Eksport do JSON zamienia ukończoną lokalizację w ustrukturyzowany plik zawierający każdy klucz, ciąg źródłowy, tłumaczenie i wariant, gotowy do bezpośredniego wdrożenia w zasobach lokalizacyjnych oprogramowania.

Mniej zduplikowanych ciągów znaków. Podczas tworzenia projektu Smartcat z poziomu wtyczki, segmenty współdzielące ten sam klucz są automatycznie łączone, dzięki czemu tłumacze widzą i tłumaczą każdy ciąg tylko raz, niezależnie od tego, ile razy powtarza się on w projektach.

Wbudowane wykrywanie konfliktów. Jeśli ten sam klucz zostanie przypisany do dwóch różnych fragmentów tekstu, wtyczka natychmiast oflaguje to w zakładce Error, dzięki czemu konflikty nazw zostaną wychwycone, zanim dotrą do tłumacza lub programisty.

1. Otwórz zakładkę Keys and Variants. Każdy obiekt tekstowy w pliku znajduje się na tej liście wraz z przypisanym do niego kluczem. Klucze są generowane automatycznie, ale dla każdego obiektu można również ustawić je ręcznie.

2. Dodaj warianty tam, gdzie ich potrzebujesz. Wybierz obiekt tekstowy i kliknij + Add variant, aby dołączyć alternatywną treść. Każdy wariant otrzymuje własny, automatycznie wygenerowany (lub wprowadzony ręcznie) klucz, a Ty możesz przełączać się między wariantami, aby wyświetlać ich podgląd bezpośrednio na obszarze roboczym Figma.

3. Rozwiąż ewentualne konflikty kluczy. Jeśli dwie różne treści tekstowe mają ten sam klucz, wtyczka wyświetli to w zakładce Błędy. Napraw to, ujednolicając tekst lub zmieniając jeden z kluczy i stosując tę zmianę do wszystkich pasujących wystąpień jednocześnie.

4. Oznacz treść jako przeznaczoną do tłumaczenia lub nie. Zmień status dowolnego obiektu tekstowego na nieprzetłumaczalny; pozostanie on widoczny w zakładce Klucze i warianty, ale zostanie zebrany oddzielnie w nowej zakładce Nieprzetłumaczalne.

5. Utwórz projekt Smartcat. Rozpocznij tłumaczenie bezpośrednio z wtyczki. Segmenty z tym samym kluczem są łączone automatycznie, a po najechaniu na segment wariantu w podglądzie Figma wyświetlany jest dokładnie ten wariant, dzięki czemu weryfikacja przetłumaczonych wariantów jest równie prosta, co weryfikacja tekstu źródłowego.

Tłumaczenia można również edytować bezpośrednio na obszarze roboczym lub na liście tłumaczeń. Tłumaczenie edytowane ręcznie nie zostanie nadpisane przez funkcję Przetłumacz natychmiast, chociaż nadal może zostać zaktualizowane podczas synchronizacji treści ze Smartcat.

6. Eksportuj jako JSON. Gdy tłumaczenia będą gotowe, kliknij Eksport JSON, aby pobrać plik zawierający identyfikator węzła Figma każdego obiektu, klucz, tekst źródłowy, tłumaczenia na poszczególne języki oraz wszelkie warianty, gotowy do przekazania zespołowi inżynierów.

Otwórz wtyczkę Smartcat w Figma i przełącz się na tryb tłumaczenia zasobów.

Nowa zakładka Klucze i warianty znajduje się obok dotychczasowych zakładek, a opcje Nieprzetłumaczalne i Eksport JSON są dostępne z poziomu tego samego panelu.

Jeśli pracujesz w trybie lokalizacji oprogramowania, zwróć uwagę na dwie zmienione nazwy zakładek: Obiekty tekstowe to teraz Klucze, a Ukryte to teraz Nieprzetłumaczalne. Sam przepływ pracy nie uległ zmianie, a warianty nie są obsługiwane w tym trybie.

Rozwiązanie to zostało stworzone z myślą o zespołach projektowych i produktowych dostarczających wielojęzyczne interfejsy oraz o programistach, którzy korzystają z ich pracy. Projektanci zyskują bardziej przejrzysty sposób zarządzania powtarzającymi się treściami i treściami opartymi na stanach bez zaśmiecania swoich plików, zespoły ds. lokalizacji mają mniej zduplikowanych ciągów znaków do przetłumaczenia, a inżynierowie otrzymują gotowy plik zasobów JSON zamiast ręcznego uzgadniania tekstów z Figma z ich kluczami lokalizacyjnymi.