Edytor XLIFF: Tłumacz, weryfikuj i bezproblemowo wymieniaj pliki XLIFF

XLIFF to dwujęzyczny format wymiany: dzieli tekst do przetłumaczenia na segmenty oraz przenosi formatowanie i symbole zastępcze jako elementy wbudowane (inline), dzięki czemu tłumaczenie odbywa się bez modyfikowania struktury pliku.

Lokalizacja XLIFF to cykl obejmujący eksportowanie tego pliku z systemu będącego właścicielem treści, tłumaczenie i weryfikację segmentów oraz ponowne importowanie wyniku według identyfikatora jednostki (unit ID).

Zespoły L&D pobierają pliki XLIFF ze swoich narzędzi autorskich — Rise 360, Storyline, Easygenerator — i właśnie tego wymaga ten proces roboczy.

• Kurs eksportuje się jako plik XLIFF.
• Segmenty tłumaczą się z zastosowaniem Twojego glosariusza i pamięci tłumaczeniowej.
• Zablokowane jednostki pozostają zablokowane.
• Eksport XLIFF 1.2 wraca do narzędzia do tworzenia treści według identyfikatora jednostki.

Alternatywą jest ponowne przepisywanie tekstu kursu do translatora i ręczne odbudowywanie kursu. Agent ds. treści edukacyjnych i Agent ds. lokalizacji oprogramowania platformy Smartcat obsługują te same treści w ramach jednego projektu.

Plik jest dzielony na jednostki tłumaczeniowe i wyświetlany w układzie tekst źródłowy obok tekstu docelowego.

• Kody w tekście są chronione i ponownie wstawiane przez narzędzie Tag Aligner.
• Jednostki translate="no" są zablokowane.
• Pamięć tłumaczeniowa wstępnie uzupełnia segmenty, które na koncie pojawiły się już wcześniej, a glosariusze wymuszają stosowanie określonej terminologii.

Eksport ma postać XLIFF 1.2 z tymi samymi identyfikatorami jednostek i tą samą strukturą, gotowy do ponownego zaimportowania do systemu źródłowego.

Tylko w jednym kierunku. Import obsługuje wersje 1.2 i 2.0; eksport generuje pliki XLIFF 1.2 — w efekcie plik w wersji 2.0 powraca jako 1.2 i nie ma konwersji z wersji 1.2 na 2.0.

Jeśli twój system odbiorczy wymaga wersji 2.0, przekonwertuj plik po wyeksportowaniu za pomocą zewnętrznego narzędzia lub wyklucz go z tego przepływu pracy.

XLIFF 2.0 wprowadza bardziej modułową architekturę ze zoptymalizowanym rdzeniem i wyspecjalizowanymi rozszerzeniami dla zaawansowanej funkcjonalności.

W porównaniu z wersją 1.2 oferuje lepszą obsługę elementów liniowych, bogatszą obsługę metadanych oraz silniejszą walidację.

W przypadku jednorazowych edycji poza procesem tłumaczenia własna dokumentacja Smartcat zaleca edytory stacjonarne Poedit (w wersji 2.2 lub nowszej) oraz Virtaal.

Przebieg pracy na tej stronie — pamięć tłumaczeniowa, glosariusz, etapy weryfikacji, obsługa zablokowanych segmentów, transfer dwukierunkowy przy dużych wolumenach — jest rozwiązaniem, z którego zespoły korzystają, gdy XLIFF stanowi powtarzalny proces, a nie pojedynczy plik.

Nie — jednostki translate="no" nie mogą zostać nadpisane.

• Segmenty docelowe, które są już wypełnione w momencie importu — wybierz opcję importu "Zablokuj segmenty dla zaimportowanych tłumaczeń i zatwierdź je do ostatniego etapu". Segmenty te są następnie blokowane podczas importu i zatwierdzane do końcowego etapu przepływu pracy.
• Pliki edytowane poza Smartcatem — podczas ponownego importu decydujesz jednoznacznie, czy zaktualizować wszystkie segmenty, czy pominąć segmenty zmienione w Smartcacie.

Dostarczane przez dostawców pliki częściowe to przypadek, z myślą o którym zostało to stworzone.

Smartcat jest zgodny ze standardem SOC 2 Typ II. Twoje pliki XLIFF są szyfrowane zarówno podczas przesyłania, jak i przechowywania, obszary robocze są odizolowane, a dostęp opiera się na rolach.

Zaimportuj wyeksportowany plik XLIFF z powrotem do systemu, który go wygenerował — pełny cykl jest dopasowywany po identyfikatorach.

Jeśli potrzebujesz samego dokumentu końcowego, takiego jak DOCX lub pakiet kursu, scalanie to odbywa się w narzędziu źródłowym, a nie w edytorze.

Ogólny limit wielkości plików projektu w Smartcat wynosi 6 GB, a dokumentacja zaleca dzielenie plików powyżej 1 GB w celu zwiększenia szybkości; nie udokumentowano żadnego limitu liczby segmentów specyficznego dla plików XLIFF.

Jeśli chodzi o liczbę plików, nie ma żadnego limitu — obsługiwane jest przesyłanie wsadowe setek plików do jednego projektu, dzięki czemu pełny eksport kursu trafia jako jedno zadanie.

Żaden z limitów nie zależy od planu: pakiety różnią się pod względem integracji oraz rozliczeń w Marketplace, a nie przesyłanych plików. Ograniczeniem jest rozmiar pojedynczego pliku, a nie liczba plików.

Elementy śródliniowe reprezentują formatowanie, symbole zastępcze oraz inne nieprzetłumaczalne treści wewnątrz segmentu. Są one chronione podczas tłumaczenia, a narzędzie Tag Aligner automatycznie wstawia je ponownie w tekście docelowym.

Dwa ograniczenia, o których warto wiedzieć: edycja bez tagów jest niedostępna dla języka chińskiego, japońskiego i koreańskiego, a tagi są wymuszone jako widoczne w każdym segmencie, w którym kontrola jakości zgłasza problem z dopasowaniem.

Nie ma tego tutaj? Zamów demo — spotkanie 1:1 z inżynierem ds. lokalizacji, bez zobowiązań.

Zazwyczaj — i są dwie rzeczy, które warto sprawdzić, zanim praca produkcyjna będzie od tego zależeć.

• Wersja — eksport odbywa się w formacie XLIFF 1.2, wariancie, który większość narzędzi przyjmuje bez problemu, więc system, który wygenerował wersję 2.0, może chcieć z powrotem wyłącznie wersję 2.0.
• Tolerancja na dodatkowe elementy — wyeksportowany plik jest zgodny ze specyfikacją, zawiera jednak kilka dodanych atrybutów tagów specyficznych dla Smartcat, wobec których rygorystyczny importer może zgłaszać zastrzeżenia.

Identyfikatory jednostek i struktura zostają zachowane w obu przypadkach, a to właśnie od tego zależy ponowny import dopasowany według identyfikatorów.

W przypadku każdego systemu spoza udokumentowanej listy należy najpierw przepuścić jeden mały plik przez cały proces — to dobra praktyka w przypadku każdego narzędzia XLIFF, w tym naszego.